OYUN TERAPİSİ

 “Oyuncaklar çocuğun kelimeleridir. Oyunu ise, ne anlatmak istediğidir”

Haim G. Ginott 

Çocuk İçin Oyun Nedir?

   Çocukların ve yetişkinlerin oyuna bakış açıları birbirinden farklıdır.  Çoğu anne babalar oyunu çocuğu meşgale eden bir araç olarak görseler de aslında çocuğun gözünde oyun, kendi iç dünyasını yansıttığı dünyasıdır.  Çocuklar doğdukları günden itibaren bulundukları dünyayı algılamada ve uyum sağlamada birçok sorun yaşayabilirler. Çocuklar yaşadıkları bu sorunlarını   hayali oyunlarda yansıtırlar ve oyun yoluyla yaşadıkları duyguları ve düşünceleri de ifade etme imkanı bulurlar. Çocuklar oyun esnasında metaforlar ya da hikayeler kullanabilirler. Bu metafor ve hikayelerle çocuklar çevresinde yaşadıklarını ve kendi duygu ve düşüncelerini yansıtmaktadırlar. Bir çocuk oynadığı evcilik oyununda, bebeğiyle kurduğu ilişkisinde kendi ebeveyni ile kurduğu ilişkiyi örnek alır. Çocuklarda oyun esnasında oynanan oyunlarda farklı davranışların sergilenmesi veya çocuğun duygularını ifade edememesinde yaşadığı problemi gözlemlemek mümkün.

Oyun Terapisi Nedir?

    Çocuklar yetişkinler gibi duygularını ifade edebilme, anlayabilme ve konuşabilme becerileri gelişmediği için oyun, çocukların kendilerini ifade etme ve geliştirebilmeleri için bir araç olarak görülür. Oyun terapisi, 2-12 yaş arasındaki çocuklara uygulanan terapötik bir tekniktir.  Oyun terapisinde, terapistin gözlemi altında   çocukların duygularını ve yaşadıkları sorunları dışa vurma fırsatı vererek, bunlarla yüzleşmesini ve çözüm yolları bularak baş etmesine fırsat tanır. Bu terapi sürecinde doğrudan kabul edilen çocuk, kendi problemlerini, duygu ve düşüncelerini ortaya koyarak kendini tamamen ifade edebilmektedir. Oyun terapisi esnasında çocuğa güvenli bir ortamda olduğunu ve anlaşılabildiğini terapist tarafından hissettirmek, çocuğun kendisini daha iyi ifade etmesinde çok önemlidir.

Oyun terapisi hangi durumlarda kullanılır?

 Oyun terapisi, düşük özsaygı, kendine güvensizlik, çekingenlik, yıkıcı ve saldırgan davranışlar, korku, endişe, takıntılar, uyku problemleri, okula uyum sorunları, yeme problemleri, uyumsuz davranışlar, tuvalet sorunları, kardeş kıskançlığı, dürtüsellik, parmak emme, saç yolma, tırnak yeme, erken çocukluk mastürbasyonu, psikosomatik rahatsızlıklar, arkadaş edinmede güçlük çekme gibi sorunlar için sıklıkla kullanılan ideal bir terapi yöntemidir.